Heb ik de kracht om nu helemaal alleen te zijn, zonder dit?

Het is een enorm krachtige vraag om jezelf te stellen. Op het gebied van spullen, een huis, een baan, maar ook voor relaties.

Vroeger was ik een heel blij en energiek jongetje, maar ook een jongetje van zorgen. Ik was door ervaringen in mijn jeugd bang voor ruzies en moeilijke situaties. En hoe banger ik was, hoe erger ik de scenario’s maakte. Ik beet nagels en was een doemdenker.

Ik werd gedumpt door een mooie vrouw. Een vrouw waar ik mijn hart, ziel en zaligheid in had gelegd. Kotsend en jankend stond ik onder de douche want ik was voor mijn gevoel uitgekotst. Ze had me verlaten en ik voelde me leeg. Heel leeg. Zij was een vrouw waar ik heen ging om mijn zorgen te bedekken. Een relatie die ik gebruikte als een bedekking, een verdoving zodat ik mijn pijn en zorgen niet hoefde te voelen. Zij was Aphrodite, een godin waar het alleen mooi, gezellig en romantisch mocht zijn. Een paradijs zonder ruzie en conflicten wat ik zelf had gebouwd. Een illusie.

Een illusie, want de donkere kant is ook belangrijk. Alleen maar vrede in relaties is saai. Heel saai. Ik was Mr. Nice Guy, de man die altijd wordt uitgekotst, vroeg of laat. Ik ging conflicten uit de weg omdat ik geen boze mensen wilde. Ik wilde vooral de vrede bewaren, en laat ‘de vrede bewaren’ nou net de killer zijn in relaties en gezinnen. Het gaat niet om vrede. Het gaat om kracht, liefde en groei.

Ik had geen kracht om te zeggen wat ik echt vond. Ik had geen kracht om elk moment voor haar weg te lopen, want zij bedekte mijn gevoel. En daar was ik nou juist zo bang voor.

Terug naar mijn moeder, de vrouw die je nooit in de steek laat. Ik moest weer aansterken, weer van mezelf gaan houden. Want de beste manier om een liefdesrelatie te vinden is door te stoppen met er één nodig te hebben.

Ik nam een boek mee en ging naar Brazilië. Ik ging naar de andere vrouwen. Vrouwen uit een andere cultuur. Vrouwen die je hand wegslaan als je nerveus aan je gezicht zit te krabben. Vrouwen die je recht in het gezicht zeggen dat roken je niet staat. Vrouwen die je uit het hoofd halen en je ‘on the spot’ de Braziliaanse dans leren. Vrouwen die waarde hechten aan het ‘hier en nu’ met jou en niets anders.

Nu heb ik de kracht wel. Door te investeren in mezelf heb ik de kracht om nu helemaal alleen te zijn, zonder dit.

Deze tekst is geïnspireerd op dit prachtige artikel van The Minimalists.