Op dit moment zijn we in Brisbane, Australië en is onze reis 42 dagen oud.

Tijdens de voorbereiding (en nu nog steeds) hoor ik van andere mensen twee dingen steeds terugkomen als we over onze reis vertellen.

Ik heb daar een paar eigen ideeën over die ik graag met je wil delen.

Dit zijn de twee dingen die het meest terugkomen:

1. ‘Ik ben jaloers’.

Zoals Alain de Botton (oprichter van The School of Life) het zo mooi zegt:

Envy: a confused, tangled guide to one’s own ambitions.

Oftewel: iemand benijden of, een minder woord, jaloers zijn op iemand is een verwarde en verstrengelde gids naar jouw ambities.

Dit betekent dat anderen dus graag ook zouden willen reizen maar dat niet kunnen of misschien niet durven.

De grootste reden is vaak dat je in de ‘rat race’ zit net zoals wij allemaal weleens zitten, en ik ook. De ‘rat race’ is overigens een term uit het fantastische boek ‘Rich Dad Poor Dad’, het beste boek dat ik gelezen heb over geld.

De ‘rat race’ is, kort gezegd, moeten blijven werken (je tijd inruilen voor geld) omdat je anders je vaste lasten niet kan betalen. Die vaste lasten die we steeds verder laten oplopen omdat we steeds verslaafder worden aan comfort.

De hang naar comfort zit in ons allemaal. Je kunt zo verslaafd raken aan comfort als je zelf wil, en dat is in deze wereld heel makkelijk.

Liever een avondje Netflix dan aan je boek schrijven. Liever Thuisbezorgd dan koken. Liever Facebook dan lezen. Liever slecht en ongezond eten dan goed en gezond. En ga zo nog maar even door.

Voor mij gaat het om het dansen met het oncomfortabele.

Om mijn reis te kunnen maken heb ik geen contracten getekend en heb ik een tijd heel klein gewoond. Alle niet essentiële uitgaven heb ik opgezegd.

Ik leef als een minimalist omdat voor mij ervaringen belangrijker zijn dan spullen. Één van de redenen waarom ‘millenials’ steeds meer naar minimalisme neigen.

Ik heb gedanst met het oncomfortabele om deze reis te kunnen maken en dat kun jij ook. Breng je vaste lasten en andere onnodige uitgaven zoveel mogelijk naar 0, spaar en investeer ook in dingen die je geld opleveren als je niet werkt.

Dan nu nummer 2:

2. ‘Nu is het moment om het te doen’.

Dikke vette bullshit. Hier ben ik het totaal niet mee eens.

Alsof ik dus straks als ik eventueel kinderen heb, en nog dieper in de ‘rat race’ zit, dit niet meer kan doen?

Mijn uitdaging is juist om altijd te blijven reizen. Juist met kinderen omdat ik ze de wereld wil laten zien. Ik wil dat mijn zoon een ‘man van de wereld’ wordt en mijn dochter een ‘vrouw van de wereld’. Hoe doe je dat? Door zelf die ‘man van de wereld’ te zijn en dat te laten zien.

Ik wil ze ook laten dansen met het oncomfortabele.

Mijn uitdaging is om uit de ‘rat race’ te blijven. Om iets op te bouwen waarmee ik ook verdien als ik slaap. En dat is niet makkelijk, dat is heel oncomfortabel, angstig en kost veel moed.

Één van mijn belangrijkste levensdoelen is om zoveel mogelijk vrijheid te blijven houden om dit te kunnen. Daarvoor moet ik kijken naar investeringen die mij geld, oftewel vrijheid opleveren.

Geld is er voor mij niet om anderen te laten zien dat ik geld heb. Geld is voor mij een middel. Een middel om vrijheid te kopen.

Je hebt mensen die rijk zijn, en die willen laten zien dat ze rijk zijn.

Ik maak deze reis niet omdat dit het moment is. Nee, altijd is het moment om die ticket te kopen en te gaan. Om je te vervullen met ervaringen in plaats van ‘stuff’.

Ik blijf dansen met het oncomfortabele, mijn hele leven.

Ik blijf dansen met de angst voor het ongemakkelijke oftewel: de moed om het leven te leven dat ik wil leven.

Dans jij met mij mee?