1. Lees eerst de volgende zin een paar keer voordat je naar boven gaat.

De herinneringen zitten niet in de spullen maar in ons.

2. Ga nu naar je zolder en maak een begin met de spullen die makkelijk op te ruimen zijn en die je sowieso weg wil doen. Nee, niet uitstellen. Nu gaan en beginnen.

Begin met dat wat het makkelijkste is om op te ruimen. Kijk ook naar de spullen die je dubbel hebt. Als je twee stapels hebt met de makkelijke en dubbele spullen die weg kunnen mag je pas doorlezen.

Ok, ik ben trots op je.

3. Als je de stapels hebt, begin dat met de rest in te delen in de volgende categorieën:

1. Houden
2. Een andere plek geven
3. Weg doen

Ik beloof je dat als je voorbij dit punt bent, dat je dan niet meer te stoppen bent.

Waarschijnlijk wordt het gaandeweg steeds moeilijker voor je omdat er veel spullen tussen zitten met emotionele en sentimentele waarde. Nogmaals, de herinneringen zitten in jou. Die herinneringen kun je triggeren door naar het object te kijken. Dit kan ook een afbeelding zijn van het object. Het beste advies dat ik je kan geven over spullen met emotionele waarde is: ‘keep only the best’.

Wat zijn de spullen met de meeste emotionele waarde voor jou?

Geef deze een bijzondere plek in je huis waar ze de waarde dienen. Zo heb ik bijvoorbeeld deze spullen overgehouden:

• Een album van mijn overleden tante met foto’s van de
Efteling.

• Het toegangskaartje van het concert van Michael
Jackson in 1992.

• Een map met diploma’s en onderscheidingen.

• Het voorleesboekje ‘Sproetje als Schatgraver’ en mijn knuffel: het aapje dat Beertje heet.

Het album van mijn overleden tante heeft een speciale plek in ons toekomstige huis. Het ligt op een plek waar je het kan openslaan. We proberen mensen aan te sporen om er in te gaan kijken omdat we willen dat deze vrouw herinnerd blijft.

Het kaartje van het concert van Michael Jackson heb ik ingelijst en opgehangen. Het was één van de mooiste momenten uit mijn jeugd om daar bij te zijn en daar wil ik elke dag aan herinnerd worden. Ook laat het mijn liefde voor muziek zien. Al mijn diploma’s en onderscheidingen liggen in een la. Het geeft een aantal belangrijke prestaties weer, maar die ik hoef ik niet per se te tentoon te spreiden aan anderen.

Het voorleesboekje ligt in huis te wachten op… een toekomstig lief kindje waar ik het aan mag voorlezen samen met mijn knuffel: het aapje dat Beertje heet. Want een paar spullen moet je gewoon doorgeven aan het nageslacht.

De rest van mijn spullen met emotionele waarde heb ik ingescand en staan netjes als bestanden op mijn computer. Dit om de herinneringen te triggeren als ik dat wil. Ook heb ik bijvoorbeeld een klasgenotenboekje van vroeger weggegeven aan een jongetje op straat. Nooit spijt van gehad. Het was geweldig om hem dit door te geven en hij was er heel blij mee, tenminste dat idee had ik.