Afgelopen week had ik een interview voor Genoeg. Genoeg is een blad dat gaat over ‘de Kracht van Genoeg’. Over elke dag bepalen wat genoeg is qua spullen, geld, afleidingen en verplichtingen.

Bepalen wat genoeg is zodat je je de rest van de tijd kan richten op de dingen die voor jou écht belangrijk zijn. Voor mij is dat bijvoorbeeld het schrijven van dit artikel, voor jou.

De journaliste van Genoeg stelde mij de volgende vraag:

Waarom zou je eigenlijk ontspullen?

Even dacht ik na over het beste en meest krachtige antwoord op deze vraag. Dit lukte aardig maar toen ik thuis kwam wilde ik er nog iets over schrijven om het wat uit te diepen. Ik schrijf het samen met Jelmer de Boer, ook zo’n vent uit Amsterdam die aan het minimaliseren is. En naast het minimaliseren schrijft hij 4,2 keer beter dan ik. Daar gaan we dan.

Waarom zou je ontspullen volgens Jelle:

Minimaliseren (ontspullen) heeft mij meer overzicht, duidelijkheid, rust en focus gebracht. Overzicht omdat je geen chaos meer om je heen hebt, duidelijkheid omdat je precies ziet wat er voor jou echt belangrijk is, en rust omdat je alleen de dingen om je heen ziet die horen bij jouw essentie. De essentie is vervolgens het enige wat je moet managen en dat is heerlijk.

Doordat je alle onnodige dingen uit je leven verwijdert ontstaat er focus. De focus om je te richten op één taak en die goed af te ronden, en de focus om steeds weer te kiezen waar je prioriteiten liggen.

We leven in een monetair systeem en het wordt tegenwoordig als normaal gezien dat we maar kopen en kopen en het maar meesjouwen. Het kopen is een gewoonte geworden om steeds de korte stootjes dopamine te ontvangen.

Net zoals notificaties een manier zijn om steeds dopamine te tanken. Genoemd worden op Twitter, Instagram en Facebook geeft ons een kort stootje geluk, dat doet kopen ook.

Compulsief consumeren van spullen en informatie. Voor je het weet blijf je jezelf overspoelen met informatie en spullen en is de ruimte weg. De ruimte in je hoofd om de dingen op een rijtje te zetten. En de ruimte in je hoofd om creativiteit te ontwikkelen, want creativiteit ontstaat nadat je ruimte om je heen en in je hoofd hebt vrijgemaakt en de verveling toeslaat.

Het willen ontspullen en de interesse voor minimalisme start bij een bewustzijn.

Een bewustzijn van wat je eigenlijk allemaal om je heen verzameld hebt in de tussentijd.

Een bewustzijn dat voor mij ontstond na een reis in combinatie met een boek, en kort daarna een verhuizing.

Een bewustzijn na een ruimte die te vol staat met spullen zoals bij Hanneke, of na het verwaarlozen van je familie omdat je steeds maar bezig bent met geld verdienen om nog meer te kopen, zoals bij Joshua Fields Millburn van The Minimalists.

Het bewustzijn ontstaat bij een besef dat dit niet de weg is. Dat dit niet de weg kan zijn.

Bij deze vragen die je jezelf kan stellen om bewuster te worden van wat je hebt, om vervolgens tot actie over te gaan.

Vragen die je jezelf kan stellen, van Jelle:

1. Is dit iets wat ik écht gebruik?

Wordt het gebruikt of ligt het stof te vangen? Een boek dat al gebruikt en gelezen is ligt daar maar. Het ligt eigenlijk te wachten op de ander. De ander die van het boek kan leren.

2. Voegt dit waarde toe aan mijn leven?

In je leven heb je in de meeste gevallen familie, vrienden, werk en dingen die je in je vrije tijd doet. Wat van die spullen voegt echt iets toe in dat leven? Een schilder heeft een kwast nodig, een blogger een laptop. Wat is nuttig en wat is functioneel voor mijn doelen, dromen en plannen.

3. Zou ik dit ‘ding’ kopen als ik het nu in de winkel zou zien liggen?

Deze vraag is een aanvulling van Yvonne Alkemade en ik vond hem waardig om te noemen. Verplaats je in een situatie dat je dit nu weer in de winkel tegenkomt. Zou je het weer aanschaffen?

4. Zo niet, is dit iets waar ik van houd?

Wat er vaak overblijft na het beantwoorden van de twee bovenstaande vragen is kunst of prullaria. Kunst waar je van houdt en wat je wil ophangen of prullaria wat daar maar staat.

5. Bewaar ik dit omdat ik vind dat ik ervan moet houden?

Ik kreeg ooit een houten vlam van mijn moeder. Stiekem vond ik hem niet mooi maar hij stond daar omdat ik hem kreeg van mijn moeder. Ik hield er niet van en hij stond daar maar te vlammen.

6. Is dit een ‘als-dan’ of wat-als’?

Dit zijn de gevalletjes ‘bewaren omdat het misschien nog een keer van pas komt’. Bij deze een geweldige regel voor dit soort gevallen:

De 20/20 regel:

Iets dat binnen een straal van 20 km voor 20 euro of minder te koop is kan weg.

7. Wil ik dit bewaren vanuit een schuldgevoel naar de ander toe?

Die houten vlam dus van mijn moeder. Ik bewaarde hem omdat ik het anders lullig vond voor haar. Vaak vindt die ander het veel minder erg dan jij denkt en is dit altijd iets om te bespreken en eerlijk over te zijn. Als die ander van je houdt wil hij of zij ook niet dat je met ballast opgescheept zit.

8. Heeft dit extreem veel emotionele waarde of kan ik het ook digitaliseren door het in te scannen of te fotograferen?

Iets dat ik ALTIJD zal bewaren is een album dat ik van mijn overleden tante heb gekregen. Het is een album met foto’s van kleine Jelle in de Efteling, vastgelegd door mijn lieve tante.

Omdat ik uiteindelijk maar een gering aantal spullen met emotionele waarde overhield werden ze nog waardevoller en belangrijker.

Wees selectief en kies wat tot de top behoort, de rest kun je op beeld vastleggen. Organiseer een Photo-Scanning Party samen met iemand die je dierbaar is en ga alle foto’s nog eens langs.

Waarom zou je ontspullen volgens Jelmer:

Een aantal jaren geleden zag ik eens bij de kassa van Blokker een houten kistje staan. Daarop stond met grote letters geschreven: ‘Things’. Precies op dat moment besloot ik dat ik geen troep meer in mijn leven wilde hebben.

Een doosje voor Things. Een doosje voor dingen. Dat is het toppunt van de consumptiemaatschappij. Dat je zoveel rotzooi koopt dat je het überhaupt geen naam meer geeft maar ‘dingen’ noemt en dáár dan weer speciaal een doosje voor gaat kopen.

Materiële obesitas is het. Rotzooi om je heen die je niet gebruikt, waar je niets aan hebt en wat in de weg staat. Alleen maar extra afstofwerk.

Als iets geen waarde geeft aan je leven dan heb je het niet nodig. Dat geldt trouwens niet alleen voor fysieke objecten, spullen, dingen zo je wilt, maar ook voor informatie, relaties en mijn favoriete onderwerp: eten. Al het overige is troep. Alles wat niet direct bijdraagt aan geluk, progressie of ieder ander hoger doel is overbodig.

Ontspullen is het meest bevrijdende wat je kunt doen. Met een kleinere koffer op vakantie gaan is fijner. Een huis met minder rotzooi is leefbaarder. Relaties zonder bijsluiters zijn fijner.

En een slanker lijf is beweeglijker.

Spullen zijn overbodig.

Zodra je het ‘spullen’ noemt weet je al genoeg. En in het latijn klinkt het al helemaal tof: nomen est omen.

Vragen die je jezelf kan stellen, van Jelmer:

1. Maakt dit mijn leven gemakkelijker?

Nee, maar…

2. Word ik hier gelukkig van?

Nee, maar…

3. Word ik hier beter van?

Nee, maar…

4. Heb ik er meer aan dan een ander?

Nee.

Doe het dan weg.

Tot slot, een beeld, van ons, voor jou. Voel je vrij om het overal te delen en te gebruiken!