25/3 Dag 1: Op Nusa Lembongan in Indonesië neem ik een duik in het zwembad, samen met mijn telefoon. Mijn telefoon is zwart en blijft zwart, ook ik als hem probeer weer aan te zetten.

Dat laatste was het stomste maar misschien ook wel het beste wat ik kon doen. Als je ooit zelf meemaakt dat je smartphone in contact is gekomen met water probeer hem dan nooit aan te zetten en laat hem gelijk repareren. Als je in dit geval zou willen dat hij weer aangaat.

Een gevoel van angst bekruipt me. Nu kan ik dit niet meer en dit niet meer doen. Hoe moeten we nu ooit dit en dat gaan doen.

Uiteindelijk blijkt dat allemaal wel mee te vallen. De meeste noodsituaties zijn geen noodsituaties en met een laptop en nog een andere smartphone (die van mijn vriendin) komen we heel ver.

26/3 Dag 2: Ik heb mijn telefoon in de rijst gelegd. Het schijnt dat dat helpt. Ik kijk meer om me heen en zie meer. Ben minder bezig met overal inchecken (Foursquare + Swarm) en ben meer bezig met wat ik om me heen zie: andere mensen die met hun smartphone bezig zijn.

Een groepje van 3 meiden in een restaurant alledrie gehypnotiseerd door het scherm. Sommige mensen zie ik lachen, sommige zie ik steeds onrustiger worden van de ‘The Black Loophole’ waar ze waarschijnlijk inzitten.

‘The Black Loophole’: de timeline

De loophole maakt je steeds onrustiger en doet je vergelijken met anderen. Je komt er altijd met een slechter gevoel uit dan dat je er mee inging. De Black Loophole vangt je en doet je de tijd vergeten, maar maakt je na een tijd ongelukkiger en kotst je uit. Zorg dus dat je de Black Loophole snel verlaat als je merkt dat je er in gevangen zit.

27/3 Dag 3: De telefoon moet 48 uur in de rijst liggen hebben we gelezen, dus wachten we nog een dag.

28/3 Dag 4: We proberen mijn smartphone weer aan te zetten, hij wordt enorm heet. We zoeken op waar we de telefoon kunnen repareren. We komen terecht bij iFix Bali. Het duurt even (een halve dag) voordat we deze plek gevonden hebben maar het lukt.

De man komt aardig ver met het verwijderen van waterschade zegt hij maar uiteindelijk laat hij dat bevrijdende Apple logo niet zien. “Waarschijnlijk een hardware-fout” zegt hij en hij raadt ons aan om het thuis te proberen met iTunes.

Thuis (in hotels) komen we niet echt verder. In Azië nergens een Apple Store behalve in Japan dus besluiten we om hem in Osaka naar een Apple Store te brengen. Dit duurt ongeveer nog 50 dagen.

29/03 Dag 5: 50 dagen zonder smartphone. Op de boot naar de Gili Islands zie ik het verdrinken van mijn iPhone als een geschenk. Om alles weer meer in het perspectief te gaan zien en er weer eens goed achter te komen waar ik de smartphone voor wil gebruiken.

Om duidelijk te krijgen wat de essentie is en de rest niet binnen te laten. Om te voelen hoe het is zonder de device. De device die soms met een handboei aan onze armen vastzit maar soms o zo handig en functioneel is.

30/03 Dag 6: Ik stuur een berichtje naar mijn familie dat mijn telefoon is verdronken, en dat als er iets is ze mijn vriendin kunnen bellen.

31/03 Dag 7: Ik mis het lezen op mijn telefoon. Ik mis vooral de tools die zorgen dat ik beter kan reizen: de app Booking.com & Google Maps. Ik mis het bijhouden van mijn gewoontes in de app Way of Life, iets wat ik ook in een schriftje kan doen bedenk ik me gelijk.

01/04 Dag 8: Ik installeer de Kindle applicatie op onze laptop. Nu kan ik weer lezen. Veel is er nu voor mij opgelost.

Ik merk dat dit het allerbelangrijkste is wat ik wil blijven doen op een device. Ik hou van Kindle. Het geeft me de mogelijkheid om altijd en overal te lezen wat ik wil en ik hoef de boeken niet mee te sjouwen.

02/04 Dag 9: Ik merk dat ik ’s ochtends nog steeds gelijk wil grijpen naar dit ding en mijn inbox wil checken voor ‘belangrijke mails’. Nog genoeg dagen om dit uit mijn systeem te krijgen al is daar altijd het zwarte gevaar van de smartphone van mijn vriendin.

Ik haat mezelf (beetje gechargeerd) als ik dat gelijk wil ’s ochtends en het is iets waar ik in NL vanaf wil. Ik wil de telefoon verbannen uit mijn bed, voor altijd.

Van 2 t/m 21 april kijk ik af en toe op de smartphone van mijn vriendin. Soms tot het extreme als ik artikelen die ik heb herzien weer opnieuw deel op social media. Ik moet dan (compulsief) kijken hoe het met de deze artikelen gaat en wil zo snel mogelijk reageren op reacties van anderen.

Ik ben sowieso voor het alleen zakelijk gebruiken van social media maar ook dat kan leiden tot impulsief en compulsief checken. Steeds maar weer dat social media rijtje aftikken. In NL wil ik tijdstippen gaan invoeren waarop ik artikelen deel en mag reageren. Buiten die tijd is het klaar en wil ik me richten op diep werk.

21/04: Ik merk dat ik rustiger ben zonder smartphone. In restaurants vind ik het heerlijk om lang om me heen te kijken en niet bezig te zijn met die smartphone. Ik erger me enorm aan een vader die de hele avond staart naar zijn lichtgevende en hypnotiserende scherm. Zijn kind van 4 zit tegenover hem.

Dit is “dissociatie”, zou Jan Geurtz zeggen. Dissociatie is je ergens niet mee willen associëren en je daar tegen verzetten. Het is iets vooral niet willen zijn en daardoor lijden.

Stukje uit het boek Verslaafd aan liefde:

In het algemeen geldt: als je je ergert aan iemands gedrag is dat óf omdat je zelf onbewust ook zo bent (versmelting), óf omdat je zelf heel bewust niet zo wilt zijn (dissociatie).

Jan adviseert om te gaan mediteren zodat je goed kunt kijken naar deze pijn bij jezelf:

Meditatie is het mooiste en grootste geschenk dat je jezelf ooit kunt geven.

Die pijn is waarschijnlijk dat ik misschien zelf ook ooit die vader was in dat restaurant, maar dan zonder kind. Ik kan het dus het beste gewoon laten zijn bij anderen en het gewoon zelf niet meer doen.

De smartphone op tafel

In restaurants zie ik ze vaak op tafel liggen. Mensen die samen met hun geliefden lekker zitten te eten. Wat je daarmee eigenlijk zegt is:

Jij bent belangrijk tot iemand die nog belangrijker is ons onderbreekt.

In NL wil ik tijdens afspraken mijn telefoon uitzetten en in mijn tas stoppen. Alleen diegene met wie ik dan ben en zijn of haar ogen zijn belangrijk, de rest niet.

22/04 Dag 29: Ik heb de Five Minute Journal meegenomen op reis. Tot nu toe heb ik er alleen in geschreven wanneer het uitkwam. Daar moet verandering in komen vind ik. Ik vervang de gewoonte van het ’s ochtends gelijk een smartphone willen pakken in het schrijven in dit geweldige dagboek.

Ik maak een commitment met mezelf.

De beloning als ik 5 dagen 10 keer achter elkaar (ochtend en avond) in de Five Minute Journal schrijf: een nieuw boek kopen om te lezen

De straf als ik niet 5 dagen achter elkaar schrijf: 50 euro overmaken aan de PVV

Ik schrijf ook manieren op die ervoor zorgen dat ik het elke dag doe zoals fysieke reminders plaatsen en het dagboek bij mijn kussen neerleggen.

Zo maak jij zelf ook een commitment voor 5 dagen.

Ik ____________________ maak een commitment om 5 dagen achter elkaar

____________________

 

______________________ is erg belangrijk voor mij omdat:

1.
2.
3.

Als ik het volbreng geef ik mezelf deze beloning:

•

Als ik het niet volbreng straf ik mezelf met:

•

(zorg dat je hier echt iets kiest waar je van moet kotsen als je het zou moeten doen, bij mij dus 50 euro overmaken aan de PVV)

Ik ga het volgende doen om ervoor te zorgen dat ik mijn gewoonte 5 dagen wel of niet doe:

1.
2.
3.
4.
5.

Schrijf op wat de drie grootste obstakels zijn die jou tegenhouden bij het wel of niet doen van de gewoonte.

1.
2.
3.

Schrijf per obstakel 2 acties op die je helpen om dit obstakel te tackelen.

1.
2.
3.
4.
5.
6.

Zorg dat je tot slot ergens kunt bijhouden hoe het gaat en kies iemand die dicht bij je staat en je verantwoordelijk kan houden voor deze commitment.

TIP! Voor nog meer accountability: print dit artikel uit en vul het in. Hang het vervolgens ergens op waar je het elke dag ziet.

23/04 Dag 30: Op het strand mis ik het luisteren naar podcasts. Het is een geweldige manier om te leren terwijl je ligt te bakken in de zon. Ook luisterboeken zijn dan ideaal.

27/04 Dag 34: Het is gelukt! Ik heb 5 dagen achter elkaar geschreven in de Five Minute Journal. Met jezelf een commitment maken is het beste wat je kan doen voor het beginnen van een habit.

28/04 Dag 35: De dag waarop ik dit artikel deel en publiceer.

Dit zijn tot nu toe de dingen die ik echt heb gemist zonder smartphone:

• lezen op Kindle
• luisteren van podcasts en audioboeken
• tools om mee te reizen zoals Google Maps en Booking.com
• het bijhouden van mijn gewoontes

Dit zijn de dingen die ik wil veranderen in NL:

• tijdens afspraken geen smartphone op het tafeltje. Alleen ik en mijn afspraak.
• de smartphone niet in bed want het bed is gemaakt voor twee dingen
• tijdstippen waarop ik artikelen deel en reageer op reacties. Buiten deze tijdstippen werk ik aan diep werk.

Dit was deel 1 van 50 dagen zonder smartphone. Eind juni schrijf ik deel 2.

Deze pagina bevat één of meerdere affiliate links, meer info hierover lees je hier.