Breathe, staat er in grote letters op mijn bureaublad. Ik kijk er elke dag naar. Het is een tekening van Sean Wes die mij inspireert.

Door deze tekening weet ik dat ik mijn adem altijd bij me heb. Dat ik het altijd kan gebruiken om weer in het moment te komen. Soms adem ik dan ook weleens stevig in en uit.

Inspireren, aspireren en transpireren. Allemaal komen ze van het Latijnse woord: ‘spiro’, wat ademen betekent.

Inspireren is inademen, aspireren is uitademen en transpireren is het gevolg van (diep en hard) aspireren.

Deze drie woorden zijn er om voor te leven en voor te werken. Het is een levenscyclus waar je zuinig op moet zijn. Heel zuinig want je bent er in deze wereld zo weer uit verdwenen.

1. Inspiratie

(goede ideeën krijgen en enthousiast worden)

Het begint bij het ‘jezelf inspireren’ met creaties van anderen. Dit artikel bijvoorbeeld dat mij inspireerde om dit te schrijven. Of deze dans waar ik de tranen van in mijn ogen krijg. Dans, boeken en muziek zijn voor mij op dit moment de toppers. Nee, niet “de Toppers”. Het zijn de creaties die mij het meeste inspireren. Creaties van anderen die recht uit het hart komen. Creaties die de wereld een mooiere plek maken.

Inspiratie kan een wandeling zijn. Inspiratie kan een zonsopgang zijn. Inspiratie kan een lach zijn van een geliefde. Een omhelzing, een meditatie of een flinke work-out. Inspiratie is overal te vinden en het is hartstikke gratis.

Door mezelf te inspireren krijg ik zin om te gaan aspireren (de wil om iets te bereiken). Ik krijg zin om op mijn manier de uitademing weer te geven aan de wereld.

Wat kan ik vanuit mijn hart creëren wat anderen weer inspireert om te gaan aspireren?

Wat kan ik vandaag creëren in plaats van consumeren?

Waar maak ik anderen een beter, vrolijker en waardevoller mens mee?

2. (Diepe en harde) aspiratie

(de wil om iets te bereiken)

Tijdens de aspiratie weet ik dat hard en diep werk datgene is waar ik me op moet richten. Dit is moeilijk want het harde en diepe werk geeft de meeste weerstand om eraan te beginnen.

Hoe belangrijker het werk voor jouw ziel is, hoe moeilijker het wordt en hoe meer weerstand je ervaart.

Door die weerstand zeggen onze hersens snel: “Doe maar niet joh”. Ga maar lekker even op Facebook kijken wat anderen aan het doen zijn en of ze nog aan jou denken. Of kijk maar even lekker of je nog interessante mailtjes hebt. Of nee wacht, kijk maar even lekker naar hele gespierde en fitte mensen op Instagram om vervolgens even lekker naar porno te kijken. Of nee wacht, pak die lekkere lolly die in de kast ligt. Pak lekker die lolly en ga maar even lekker naar iets onbenulligs kijken vanavond. Dat heb je wel verdiend joh. Dat moeilijke en diepe werk waar die Jelle Derckx over lult komt later wel. Verwen jezelf maar even lekker met niet inspirerende shit en zet je verstand maar even lekker op lul, euh nul.

PAS OP: Op dit moment hebben je eigen hersens je uit de cyclus verdreven. Je bent de harde en diepe aspiratie kwijt en moet weer opnieuw beginnen bij stap 1. Beginnen bij dat wat je écht inspireert.

“Het moeilijke aan dingen doen die moeilijk zijn is dat het makkelijker is om dingen te doen die makkelijk zijn. Doe het moeilijke, elke dag”.

Daarom staat Self Control ook op mijn bureaublad, zodat ik niet word afgeleid om de inspiratie te laten verdwijnen.

Daarom is er de knop ‘Vliegtuigmodus’ op mijn telefoon.

Daarom heb ik ook al mijn videogames verkocht.

Daarom is mijn televisie met een rotvaart naar beneden gekletterd. Daar lag hij in drie stukken, en het was niet ‘Flappie’. Nog zo’n niet inspirerend liedje waar je helemaal ‘wappie’ van wordt.

Tijdens het diepe en harde werk (aspireren) is het trouwens een goede om je te blijven inspireren met muziek. Muziek die de inspiratie hoog houdt en niet ‘Flappie’ dus. Hier meer manieren om in de cyclus te blijven.

3. Transpiratie

(vocht dat bij warmte of inspanning door de poriën van je huid naar buiten komt)

Van (goed) aspireren gaan we zweten (transpiratie). Het is het voldane gevoel wat je ervaart na een dag skiën, een mooi schilderij maken of een boek schrijven. Het gevoel dat je écht iets gedaan hebt. Het gevoel dat je in de cyclus leeft. Dat je ademt en anderen inspireert met wat er uit je komt.

Na de transpiratie is er weer rust. De rust waarin je jezelf weer kunt gaan inspireren. Met een boek in bad liggen bijvoorbeeld en daarna lekker naar bed.

Word jij nog geïnspireerd om te gaan aspireren vanuit je hart?

Aspireer jij diep genoeg zodat je het uiterste uit je creaties haalt?

Transpireer je nog of word je langzaam dikker en creëer je niks meer?

Je hebt je adem altijd bij je.