geschreven door Andrea Doesburg

Een tijdje geleden schreef Jelle in zijn blog over een vraag die hij had gekregen over hoe je de schermtijd bij kinderen kan reduceren. Jelle beschrijft de methode van Greg McKeown uit zijn boek Essentialism.

De Methode:

1. Elk kind krijgt op maandag 10 muntjes (tokens). Deze muntjes kunnen geruild worden voor 30 minuten schermtijd of 50 cent aan het einde van de week. 5 uur schermtijd of 5 euro aan het einde van de week dus.

2. Als een kind 30 minuten lang een boek (fysiek) leest krijgt hij of zij er een extra muntje bij. Deze kunnen ook ingeruild worden voor geld of schermtijd.

Hier schrijft Jelle:

Ik vond dat ik de methode moest delen uit het boek omdat ik denk dat het heel veel ouders kan helpen. Zelf ga ik dit ook zeker invoeren later. Toch wil ik ook nog even de andere kant van dit verhaal belichten. Ik denk, als we naar de toekomst kijken, dat het ook heel belangrijk is dat onze kinderen kunnen omgaan met tablets, telefoons en andere devices. Het ziet er namelijk uit dat er steeds meer andere technologie bijkomt in een razendsnel tempo.

Wat ik om me heen zie is het gemak en comfort om een kind lekker te laten spelen met zo’n ding. Ben je even van het gedoe af. Vaak zijn dat spelletjes en voor mij is dat je tijd besteden in kwadrant nummer 4: niet urgent en niet belangrijk. Kwadrant 2 is waar de magie zit. Alle dingen die ik belangrijk vind wil ik, logisch ook, zoveel mogelijk met mijn toekomstige kinderen gaan delen.

Het interessante zit hem er voor mij in: hoe kunnen we kinderen dingen leren thuis met deze apps? Wat dacht je van een app zoals Duolingo waarmee je een taal kunt leren of lezen met de Kindle app? Zo zijn er nog tal van andere apps die zorgen dat je kind een mens met meer waarde wordt.

Ik hoor je al denken: ‘maar van spelletjes wordt je toch ook slimmer?’ Ja ok, bij sommige wel. Maar dan toch zou ik niet de weg zoeken in games die entertainment leveren maar in games die educatie leveren. Een uurtje WordFeud of een uurtje Duolingo? Bij mij is de keuze snel gemaakt.

Mijn doel later zou zijn om kinderen vooral sneller te laten leren door technologie en ze vooral niet te lang laten wegzakken in het hypnotiserende wit-blauw-gloeiende scherm.

Technologie is een middel. De vraag is wat je als ouder ermee doet. Nu Andrea weer.

Het experiment van Andrea

Jelle vroeg of iemand het wilde uitproberen bij zijn kinderen en zijn verhaal wilde delen. Omdat ik me al een tijdje ergerde aan de discussies die we thuis hadden met name met onze zoon van 8, wilde ik dit graag uitproberen. Ook omdat ik sinds oktober volledig vanuit huis werk en de kinderen ‘s middags niet meer naar de BSO gaan is er vaker de verleiding om naar een schermpje te grijpen. Mijn dochter is 5 en hoewel ze de iPad geweldig vindt, speelt ze gelukkig ook heel graag met haar speelgoed.

Een reactie op het artikel van Jelle was dat het geen goede methode is omdat je het gesprek niet aangaat. Het eerste wat ik juist heb gedaan is het gesprek aangaan. Ik heb uitgelegd waarom we deze methode wilde gaan gebruiken. Ik vertelde dat we vonden dat met name mijn zoon te snel naar de iPad greep als hij thuis was en dat we het gezeur en strijd om schermpjes zat waren. Dat we geen zin hebben in 2 kinderen die alleen maar aandacht hebben voor hun schermpje, geen leuke dingen meer willen doen.

Dat straks de voorwaarden voor een leuke vakantie niet het zwembad of strand, maar waar het beste wifi bereik is.

Dat we nu al soms geen contact met ze kregen omdat ze zo verdiept in hun iPad waren bovendien ook nog chagrijnig werden als ze de schermpjes uit moesten zetten.

Dat we willen dat ze meer met hun speelgoed spelen en buiten lekker gaan rond rennen. Natuurlijk hadden we ze het ook gewoon kunnen vertellen zonder het token systeem te introduceren maar dit maakte het afkicken een stuk leuker en bovendien sloegen we 2 vliegen in 1 klap. Minder schermpjes en een goede beloning voor de dingen die ze lastig vinden.

Ze waren niet direct heel enthousiast. Mijn zoon riep zo wordt ik later echt niet maar hij snapte onze bezorgdheid en wilde later ook niet zo worden. Mijn dochter wilde graag weten of de muntjes ook in te ruilen waren tegen geld want dan kon ze sneller naar Disneyland 🙂

Op maandag kregen ze beide 10 muntjes. Voor elke half uur moesten ze een muntje bij mij inleveren. Ook konden ze extra muntjes verdienen: mijn zoon voor het maken van zijn huiswerk, zonder gedoe. Hij heeft dyslexie en moet 4x per week huiswerk maken, waarvan ik snap dat hij daar niet altijd zin in heeft maar het moet toch gebeuren. Naar bed gaan was ook vaak een dingetje, dus ook zonder gedoe naar bed gaan leverde een extra muntje op. Bij mijn dochter is eten een punt van discussie dus goed ontbijten en avondeten leverde beiden een extra muntje op. Als mijn dochter aan het einde van de week meer dan 4 muntjes over heeft mag ze dat inleveren voor 1 euro. Ze krijgt nog geen zakgeld en zo kan ze toch sparen…voor Disneyland 😉

Ik merkte bij met name mijn dochter al snel dat de muntjes methode hetzelfde werkte als het hebben van geld in hun spaarpot. Als ik met de kinderen ergens ben en ze willen iets hebben en ik zeg: ‘dat is prima, als je het zelf betaalt’ blijkt vaak dat hetgeen ze willen hebben toch niet zo leuk is en het niet gekocht wordt. Zo werkte het bij haar ook met schermpjes, als ze er een muntje voor moest betalen ging ze vaak net zo lief met haar Playmobil spelen.

Bij mijn zoon is er geen strijd meer met het naar bed gaan en ook het maken van zijn huiswerk verloopt soepeler. Hij speelt meer met zijn Lego of gaat uit zich zelf vaker lekker met zijn vriendjes buiten voetballen. Ook kijkt hij ’s ochtends geen televisie meer en maakt na het ontbijt zijn huiswerk ‘dan ben ik er vanaf’.

Hoe nu verder?

Ik denk dat het een goede methode is om het patroon te doorbreken. Ik hoop dat over een tijdje de vanzelfsprekendheid ervan af is om naar een schermpje te grijpen en deze alleen pakken nadat ze heerlijk met hun speelgoed gespeeld beleefd of buiten op avontuur zijn geweest. Je moet zeker het gesprek aangaan en uitleggen waarom je deze methode gaat gebruiken. Zoals ik al eerder schreef je maakt het ‘afkicken’ er een stuk leuker mee.

Deze pagina bevat één of meerdere affiliate links, meer info hierover lees je hier.