winnares Joëlle Romkes over de relatie met haar vader en depressief zijn
18/07/2013
Vorige maand toen mijn blog een kwartaal bestond organiseerde ik een win-actie speciaal voor mensen die staan ingeschreven op mijn maillijst.
De opdracht was om een video in te sturen waarin je vertelde over een positieve ervaring / verhaal wat zich nooit had voorgedaan als mijn blog er niet was geweest.
De winnares werd Joëlle Romkes met de volgende video:
Afgelopen dinsdag had ik een interview met Joëlle over het gesprek met haar vader en over depressief zijn.
Je filmpje roept een grote vraag op: wat is er precies gezegd in het gesprek met je vader?
Hij vroeg me voor het eerst hoe dat nou zat in m’n hoofd dat depressief zijn.
Ik heb het in het verleden wel geprobeerd uit te leggen, maar dat lukte nooit echt. Nu lukte het wel, en hij was heel begripvol. Dat was hij daarvoor ook al, maar anders…
Hij vroeg waarom ik nou juist dat boek wilde lenen dus ik vertelde over jouw blog en liet hem ook je artikel lezen. Ik vertelde dat ik bezig was met persoonlijke ontwikkeling wat in de beginperiode nogal moeilijk ging.
Hij vond het frappant dat ik kennelijk wel dingen van onbekenden via blogs aanneem en lastiger van bijvoorbeeld hem en mijn moeder. Ik geef toe, ik ben vrij koppig, wil alles eerst zelf ontdekken en ik neem lastig dingen van andere mensen aan.
M’n vader ging toen herinneringen ophalen van vroeger, hoe ik als kind ook zo koppig was, en dat dat gewoon een beetje bij me hoort. Hij gaf voorbeelden, ook van momenten waarop ik m’n ouders bewust of onbewust pijn heb gedaan door koppig te zijn.
We stonden tijdens dit gesprek meer open voor elkaar, heel apart.
Hij vertelde over hoe hij met mensen omgaat die emotioneel zijn, of problemen hebben. Hij maakt als dominee mensen op hun zwakste momenten mee.
Het kwam dus ook op de momenten dat mensen sterven gaan, en hoe ze dan terugkijken op hun leven, en vooruit kijken naar de dood. De één heel bang, de ander vol vertrouwen.
Mensen kunnen zo verschillend in het leven staan!
Wat ze meemaakten is van grote invloed, maar ook hoe ze daar mee om zijn gegaan.
Mijn ouders hebben zelf mijn oudere broer verloren aan een nare aangeboren ziekte toen hij 1,5 jaar was en hebben het daar erg zwaar mee gehad. Ze zijn wel verder gegaan met leven en hebben het risico aangedurfd om nog twee kinderen te krijgen.
Mijn zusje en ik hebben dan ook allebei als tweede of derde naam Chaja gekregen. Het betekent “de levende”.
Mijn vader zei tijdens dat gesprek dat ik niet bang moest zijn om die naam eer aan te doen.
Het leven is een geschenk, met al zijn ups en downs, maar je bepaalt zelf hoe je daar mee omgaat. Daar kan je niemand anders verantwoordelijk voor stellen, god niet, wie dan ook niet.
Dat deed mij weer realiseren dat ik inderdaad nogal passief was geweest de laatste tijd en dat ik me pas beter ben gaan voelen toen ik zelf iets meer actie ging ondernemen. Hij beaamde dat.
Het was heel fijn om te merken dat hij het echt snapte en dat mezelf open en kwetsbaar opstellen zoveel verschil kan maken, dat was mooi om te zien.
Ik heb vaak een masker voor, laat lastig zien hoe ik me echt voel en dat kon ik eindelijk eens volledig laten vallen. En mijn vader dus ook.
Mooi verhaal Joëlle, wat een boek en een blog wel niet kunnen doen.
Je had het over depressief zijn: kun je de verschillen noemen tussen jou in depressieve staat en in niet depressieve staat?
Ehm… In depressieve staat is alles een opgave, echt alles. Douchen, eten, de deur uit gaan. Ik ben dan heel snel en makkelijk emotioneel en ik denk heel negatief over mezelf en mijn kunnen.
In een niet depressieve staat heb ik nog steeds af en toe last van een negatief zelfbeeld, maar kan ik het beter relativeren. Ik heb meer energie, maak plannen en loop mezelf daardoor ook weer vaak voorbij, iets met te enthousiast zijn en *pats-boem* al mijn energie opmaken.
Ik wil dan weer met mensen afspreken terwijl ik in depressieve staat dagen in bed ligt of suffe spelletjes achter m’n computer doe.
In niet depressieve staat wil ik er leuk uit zien en daarvoor ook moeite doen en de depressieve ik denkt: “Lekker boeiend, ik ga toch de deur niet uit”.
Vrij klassieke vorm eigenlijk, nu ik het zo lees, echt depressief zijn uit het boekje.
En daarom des te herkenbaar voor anderen denk ik. Dank. Laatste vraag: wat is je nummer 1 tip voor mensen die depressief zijn?
Wees niet bang om hulp te zoeken, hetzij professioneel of bij een dierbare. Je wereldje wordt heel klein en eenzaam doordat je je zo rot voelt en het is belangrijk om niet het contact met de buitenwereld te verliezen.
Het is moeilijk om te moeten erkennen dat het je niet lukt en dat je niet helemaal happy bent, wat iedereen maar lijkt te zijn, maar je bent niet de enige. En het is ook geen schande om daar antidepressiva bij nodig te hebben.
Super bedankt, ik hoop dat we hier anderen mee kunnen helpen Joëlle.
Ik hoop het ook.
Mij heb je sowieso geholpen, en ik denk dat jouw blog een fiks bereik heeft!
Ik geloof dat als je geeft aan anderen, dat je dan groeit, in alles.
Dat is een mooie gedachte.
Joelle won 3 boeken over persoonlijke ontwikkeling:
Denk groot, word rijk
Getting Things Done &
the Creative Habit.
Wil jij in de toekomst ook mee kunnen doen met win-acties?
Meld je dan hier aan voor de “Lijstjes in je mail”.
Jeetje, wat een mooi verhaal en filmpje!
Dankjewel Anne, jij bedankt dat je tijd hebt genomen om er naar te kijken. Herken je bepaalde dingen uit het verhaal?