Paul: Hey,hey,hey!

Jelle: Ik heb twee van je laatste boeken gelezen, The Good Creative and Everything I Know en ik vond ze echt goed. Ik volg je al een hele tijd. Op het ogenblik je blog en al je verhalen over een creatieve ondernemer en het creatief ondernemerschap. Daar wil ik me op richten in deze podcast, op de creatieven. Jij bent daar een belangrijke van. Ik wil beginnen met de vraag die je misschien, of misschien niet, vaak krijgt en die is: Wat zeg je, Paul, als mensen je vragen wat je doet?

Paul: Je pint me er toch niet op vast, hè? Wat ik zo ongeveer doe verandert van dag tot dag, van week tot week, van maand tot maand, van jaar tot jaar. Zo’n drie, vier jaar geleden was ik nog geen schrijver maar nu ben ik dat wel. Vijf maanden geleden stelde ik nog geen cursussen samen en nu doe ik dat wel. Dus het verandert een beetje.Maar wat ik in feite doe – en het varieert op wat voor manier ik dat doe – is dat ik creatieve mensen help beter met hun onderneming om te gaan. En dat is het wel zo’n beetje. En het zou boeken schrijven kunnen zijn, of artikelen, of cursussen, wat dan ook, maar voor mij altijd iets in die geest. Het komt altijd neer op creatieve mensen helpen beter te worden in het werk dat ze doen, of het nu een zakelijk karakter heeft of
iets anders is. Maar dat is het wel zo’n beetje, denk ik.

Jelle: Mooi. Dus altijd is de service, het helpende stuk, echt belangrijk voor je.

Paul: Ja, absoluut. Niet dat dat nou precies is waarom ik het doe. Dat is ook een belangrijk punt. De reden waarom ik dat allemaal doe is om te helpen.

Jelle: Prachtig. En hoe definieer jij succes?

Paul: Dat is nogal verschillend geweest, denk ik. Toen ik jong was, tussen de twintig en dertig, ging het allemaal om geld. Dus dacht ik, als ik een miljoen dollar per jaar kan verdienen, dan heb ik succes. Maar toen ik daar een paar maanden mee bezig was, dacht ik: Hè, ik geef eigenlijk helemaal niet zoveel om geld. Ik geef er genoeg om zodat ik mijn rente of hypotheek kan betalen, eten kan kopen en comfortabel kan leven, maar verder maak ik me er niet zo druk om. Dus mijn eerste gedacht over succes was verkeerd en het motiveerde me zelfs niet eens.

Nu denk ik dat het gewoon neerkomt op zoiets van ‘gelukkig zijn’, maar wel kritisch blijven. Dus tevreden zijn met waar ik mee bezig ben, maar me altijd afvragen of het thema waar ik mee bezig ben nog steeds waarde voor me heeft en me nog altijd gelukkig maakt. Zoiets. Dus denk ik dat succes echt afhangt van of je je dat afvraagt en gelukkig bent.

Jelle: Altijd zoeken naar geluk in je werk. O.K. Nou, Tools Talk gaat over een aantal mindset tools. Ik ben echt benieuwd naar jouw perspectief en wat je doet wanneer je in de put zit, heel erg in de put. Wat je dan doet om daar weer uit te komen.

Paul: Maak een wandeling in de natuur. Het is tamelijk veel …eh.. ik kom er altijd op terug en ik woon ook typisch altijd ergens waar dat kan, want het is heel anders dan in de stad. Maar ik hou er duidelijk van om zo’n beetje in de wildernis te wonen en ik merk dat simpelweg wandelen in de natuur echt helpt. En ik vind het creatief ook. Het lijkt onnatuurlijk als je ergens aan werkt en je zit vast, dan wil je niet stoppen, maar eraan werken, je wil doorgaan, nietwaar?

Maar ik ben erachter gekomen dat een pauze inlassen het beste resultaat oplevert. Dus als ik vastzit…., als ik iets schrijf en vastzit, dan moet ik een pauze nemen om daarvan los te komen. Ik kan gewoon niet steeds hetzelfde doen en dan aldoor hetzelfde resultaat behalen, alsof ik nooit vastzat.
Dan moet ik eigenlijk stoppen waarmee ik bezig ben, zelfs al is het maar 5 of 10 minuten, weet je. En dan gaat het weer, met een frisse blik en een helder hoofd of wat dan ook, en dan zie ik mezelf ook min of meer in een ander licht en ben ik hopelijk in staat uit die put te komen

Jelle: En als je in een hele nare stemming bent?

Paul: Dat is nou grappig, want ik heb net een paar maanden afstand genomen van de social media en ik ben net een paar dagen terug, hoewel nog niet helemaal..

Jelle: Welkom terug (… lacht..)

Paul: Ik merkte (..lacht..) dat ik voor grotere dingen die ik onderneem, langere pauzes moet inlassen. En zelfs bij …eh.., ik ben een grote voorstander van consistentie, een vaste lijn, en dat is waarschijnlijk …. mijn grootste investering om creatief te zijn. Hoe meer je die vaste lijn aanhoudt. Maar ik merkte ook.., zoals veel mensen dat hebben, dat ze dan zoiets zeggen als: o.k. ik leg me erop toe 500 woorden per dag te schrijven, ik leg me erop toe 1000 woorden te schrijven…en het vreemde is dat ik dat ook doe. Maar ik denk, als ik met heel ingewikkelde dingen bezig ben en als ik dan op een gegeven moment merk dat ik verveeld raak en me dingen begin af te vragen en niet met afdoende antwoorden kom, dat ik dan moet stoppen.

Dus zo ben ik ook een paar maanden gestopt met schrijven en heb een pauze ingelast.
Ik heb zelfs een paar maanden geen nieuwsbrief gestuurd, want ik had gewoon behoefte aan een langere pauze en ik had die ruimte nodig om op nieuwe dingen te komen en te zien of ik in de toekomst door wilde gaan met waar ik mee bezig was.

Dus ik vind dat ik dan een stap terug moet doen en langere pauzes in moet lassen, net als zoveel mensen doen. Zelfs met het werken voor klanten doe ik dat. Ik neem soms wel eens 6 maanden vrij. Maar ik heb die ruimte nodig om afstand te nemen van waar ik mee bezig ben om te zien of ik nog iets anders wil doen of dat ik mijn passie voor iets terug krijg. In het bijzonder in het werken met klanten. Ik merk dat 6 maanden werken en 6 maanden vrij mij heel erg ten goede komt, want na 6 maanden denk ik: Oh, wat haat ik dit; ik geloof niet dat ik dit nog langer wil. En als ik dan 6 maanden vrij ben, begin ik het werken voor mijn klanten te missen. Ik mis het dan om mensen te helpen of grotere projecten en maandenlang aan een stuk te werken aan hun zaak en het maken van een website. Ja, dan mis ik dat. Dus hoe dieper de put, hoe langer de pauze die ik moet nemen.

Jelle: Ik moet je wel zeggen dat ik je een beetje mis in de social media. Ik denk dat dat ook geen goed teken is bij jou. Maar ja, ik begrijp het wel. Net als bij mij, toen ik twee maanden naar Brazilië ging in 2011. Ik had een boek bij me, Think and Grow Rich van Napoleon Hill. Voor mij was dat een lange tijd. Toen ik terug kwam, had ik een brandend verlangen om allerlei dingen te gaan doen en dat was ook de tijd dat ik met mijn blog begon.
Maar ik denk ook dat het ’t beste is een pauze in te lassen, een wandeling te maken of zelfs langer vrij te nemen zoals jij dat doet. Wat deed je in de tijd dat je vrij had genomen. Waar richtte je je op?

Paul: Ik focuste me op het scheppen van ruimte en stond mezelf toe me te vervelen en andere dingen te proberen netals de laatste keer. Dat had meer te maken met afstand nemen van social media en nieuwsbrieven en alle dingen die ik opbouw en het bijhouden van mijn eigen onderneming. Dus tijdens deze onderbreking was ik bezig met werk voor klanten waarvan ik daarvoor een poos afstand had genomen en dat ik pas in september weer opgepakt heb.
Dus daar richtte ik me meer op. Ik heb net een cursus uitgebracht die de Creative Class heet.

Dus, ik doe absoluut…. Ik wil daar geen afstand van nemen omdat ik het net heb uitgebracht en er dan interactie is tussen mijn studenten en mij. Dus daar wilde ik absoluut geen afstand van nemen. Ik werkte heel veel met mijn studenten uit die cursus en met klanten.. Dus ik was er echt op gericht uit de schijnwerpers te stappen, want daar hou ik sowieso niet van. Dus doe ik dan niets zoals nu, interviews geven of nieuwsbrieven of tweets enzo. Maar ik hou er ook van om een stap terug te doen en te werken aan het helpen van anderen zonder in de schijnwerpers te staan, waar ik me uiteindelijk veel beter bij voel.

Jelle: Ja. En ook je vervelen maakt je creatief?

Paul: Hm,hm Ja. Het maakt ruimte vrij in je hoofd om aan nieuwe dingen te denken. Want echt, we zijn allemaal verslaafd aan onze fijne kleine zakcomputers,. We hebben vaak maar 30 seconden over voor iets en iedereen gaat erin mee; we pakken onze telefoon, we updaten onze social media of e-mails en staan onszelf niet toe ruimte in ons hoofd te maken. We staan onszelf niet toe ons te vervelen. En nu juist, typisch uit die verveling komen nieuwe interessante ideeën voort.

Jelle: Voor die tijd was je gericht op het schrijven van 500 woorden per dag. Dat lijkt meer op een systeem. Gebruik je tools om doelen, systemen of gewoonten te bewerkstelligen.

Paul: Nee, van geen van die dingen ben ik een fan. Ik heb absoluut geen doelen. Ik richt me … Eigenlijk is het die gewoonte/routine. Ik hou er niet van die gewoonten ten doel te stellen, omdat ik dat veel te concreet vind. Ik beweeg me liever in een bepaalde richting en stel dan zoveel mogelijk vragen bij die (gekozen) richting om te kijken of het werkt. Zoals ik al zei aan het begin, toen ik als doel had het halen van een miljoen dollar per jaar, wat zo stom was. Maar ik heb nu gemerkt dat ik zo’n beetje blind ben voor zoiets. Ik werkte 16 uur per dag. En nu doe ik alleen zoiets van… dat ik me afvraag of dit nou eigenlijk wel of niet is wat ik wil.

Dus nu focus ik me alleen op richting. Maar dat is absoluut een betere gewoonte voor me en ik denk dat …. - ik weet niet of je Steven Pressfield’s ‘War of Art’ hebt gelezen en met name dat waar hij voor pleit en waarvoor ik altijd heb gepleit - hoe meer je je wijdt aan je creativiteit, hoe creatiever je wordt, nieuwe ideeën krijgt en er iets uit voortkomt. Dus het schrijven van boeken, een schilderij maken of foto’s nemen enzo, hoe meer je je daarvoor openstelt, hoe creatiever je wordt. the more you receive?? that you sit down in your chair and get to work??, hoe meer je creativiteit bij je zelf opmerkt die je kunt delen met anderen. Dus ik ben een grote fan van ’doe- niets’. Ja zelfs nu, - en ik schrijf nu al een paar jaar zo ongeveer“professioneel”, ja, tussen aanhalingstekens, want ik weet niet eens wat dat betekent.
Maar… ja.., als ik schrijf dan probeer ik zoveel mogelijk te schrijven.

Als ik ontwerp, dan probeer ik zoveel mogelijk te ontwerpen. Dus dan doe ik die dingen als routine. En maak er een soort gewoonte van. Dan doe ik dat tot ik zoiets als een lange onderbreking nodig heb, waarover we het al hadden. Maar ik doe dat zo vaak mogelijk, want dat is de enige manier die ik ken om te weten hoe je beter kunt worden in iets. Toen ik begon te schrijven wist ik niet… Ik was geen schrijver omdat ik nog niet met schrijven begonnen was. Dus de enige manier om een beter schrijver te worden was om te schrijven. En dan meer te schrijven, en nog meer en nog meer. Zoiets.

Jelle: Wow, en tijdens het schrijven, zet je dan internet uit?

Paul: Eh.., nee, want ik heb verder niets anders aan staan. Ik ben een groot voorstander van …, wij vinden niet dat we geweldig zijn in multitasking (meer taken tegelijkertijd doen). We zijn allemaal sch..tziek van multitasking (..ze lachen allebei..). Dus waar ik ook aan werk, dat is het enige dat aan staat. Dus nu praat ik met jou op Skype en Skype is het enige dat aan staat. Ik heb absoluut geen meldingen op mijn computer of op mijn kleine pocketcomputer, mijn telefoon of mijn iPad, dus als ik op ‘social’ ben, dan is dat het enige dat aan staat.

Als ik ontwerp, dan is Photoshop het enige dat aan staat. Als ik schrijf, dan is dat het enige wat aan staat. Dus, een ding tegelijk. Als ik dat zou onderbreken als ik 6 of 7 uur zou zitten schrijven, dan denk ik niet dat ik erg productief zou zijn. Maar ik leg kleine sprints af, sommige mensen noemen dat poppedore of palmadore of zoiets, dat weet ik niet precies. Dat is zoiets als een methode van sprints rond de 30 tot 40 minuten, even rusten en dan nog zo’n sprint doen. En ik vind dat echt wat bij mij het beste resultaat oplevert. En de beste resultaten ontstaan door je gewoon te richten op één ding, dat uit te voeren en als je een pauze nodig hebt, dan neem je die vijf minuten, dan doe je iets anders met alleen dat schrijfprogramma aan en dan ga je terug naar waar je mee bezig was of je begint met iets anders. Dus ik ben echt geen fan van multitasking, want daar heb ik de pest aan..

Jelle: Dus, single-tasking (één taak tegelijk) aldoor.

Paul: Ja.

Jelle: Mooi. Een van je beste quotes in het boek ‘Everything I Know’ was dat je je paradigma van consumeren moet omzetten naar creëren. Dat dan de mogelijkheden eindeloos zijn en dat is ook wat je nu zegt, want …. voor mij is dat ook heel belangrijk: creëer meer, consumeer minder.
Zou je me kunnen zeggen hoe creativiteit voor jou werkt?

Paul: Ja. Dat is een interessant ‘beest’, die creativiteit. Het is werkelijk zoiets van.., je hebt een idee en doet daar iets mee. Want ideeën op zichzelf stellen niets voor. Ideeën zijn in feite …. Ik kan soms zeggen: oh, jaren geleden had ik al een idee en daar was dat miljardenbedrijf waar ik maar omheen draaide…. Domme pech…!
Als ik er nu niet op reageer, als ik nu niets met deze ideeën doe, dan ben ik niet creatief. Je kunt een hoop ideeën hebben; dat is fijn voor je, maar daar komt niets uit als je er niet echt iets mee doet. Dus ik vind dat creativiteit betekent: actie ondernemen op de ideeën die je hebt. Zo simpel is het eigenlijk. (..lacht..) Het lijkt wel op een nieuwe quote, die ik ergens voor kan gebruiken.

Creativiteit is actie ondernemen op de ideeën die je hebt.

Ik denk dat dat echt belangrijk is en het onderscheidt me van anderen om met iets te komen en er dan actie op te ondernemen. In plaats van dingen die je nu eenmaal doet en vervolgens is het af.
Bij creativeit komt er iets meer bij kijken, het nemen van een extra stap.
Ik denk dat dat het zo moeilijk maakt voor sommigen. Maar ik denk dat iedereen creatief kan zijn. Ik geloof helemaal niet dat alleen sommige mensen creatief zijn en anderen niet. Ik denk dat sommige mensen gewoon te bang zijn om actie te ondernemen op hun ideeën en dat andere mensen dat tóch doen ookal zijn ze bang.

Jelle: Ja. Dat brengt me op een andere vraag. Wat zou je zeggen tegen een jong persoon die je vraagt: Paul, ik wil creatief ondernemer worden. Hoe doe ik dat?

Paul: (..lacht..) Ik zou zeggen, als je dat wilt, dan doe het! Zoals ik…ik begon zo ongeveer 17 jaar geleden ongeveer voor mezelf te werken aan creatieve dingen, en in die tijd werkte niemand voor zichzelf. Ik kende niemand anders die freelancer of zelfstandige was. Als ik mensen vertelde dat ik voor mezelf werkte, dan zeiden ze: maar wat is eigenlijk je beroep. Ik zei wel eens dat ik ook muzikant was, dus als ik mensen vertelde dat ik muziek maakte zeiden ze: oh nee, ik bedoel, wat doe je voor werk? Dus toen ik begon met zelf creatief werk te doen, zagen de mensen dat niet als baan. Zelfs op school, heel vroeger, als ik zei dat ik iets creatiefs wilde doen – dan zei de leraar zoiets van “hier is het boek: hoe word ik ingenieur” of zoiets. Ik deed korte tijd een opleiding om een graad in de IT te halen.

Toen besefte ik dat dat niets voor mij was en ben ik er tamelijk snel mee gestopt. Maar ik denk dat als je iets wilt doen, doe het dan, probeer het, en denk eraan dat de enige manier voor jou om te weten of het zal werken of niet is om het te proberen. Nogmaals, daarom : idee > pijltje naar rechts actie. Als je het idee hebt creatief te willen zijn, dan gebeurt het in ieder geval niet zolang je er geen actie toe onderneemt. De enige manier om garantie te krijgen op de mogelijkheid van succes is om het te proberen. Anders garandeer ik je alleen maar dat je niet zult slagen. Als je het niet probeert garandeer ik je dat er niets gaat gebeuren.. Terwijl, als je het probeert, dan zou je kunnen slagen. Wie weet? Ik weet het niet (..lacht..).

Jelle: Ja. En wat als je zelfs niet weet wat je voor creatieve talenten hebt?

Paul: Ik denk dat datgene uitvinden, onderzoeken, het belangrijkste is. Zoals ik niet wist hoeveel ik van schrijven hield. Ik begon gewoon te experimenteren met schrijven. Nu experimenteer ik met het maken van houten meubels. Ik weet niets van het maken van houten meubels, maar dat is ook weer zoiets. .. Ik zal er wel verschrikkelijk slecht in zijn, maar .. ik weet het niet, omdat ik het nog nooit heb geprobeerd. Ik ben er een paar weken geleden mee begonnen dingen te maken en het resultaat is nog niet zo denderend, omdat ik niet precies weet wat ik doe, maar ik leer ervan en ik zoek het uit. Ik probeer dingen, dus ik denk dat ik een open geest heb om te experimenteren en fouten te maken en dat is waarschijnlijk het belangrijkste. In het bijzonder als je net begint dan maak je fouten, tenzij je het geluk aan je kont hebt hangen. Dingen die je probeert te doen, werken in het begin niet altijd zoals jij dat wilt. Dat betekent niet dat je ze niet zou moeten doen. Het betekent gewoon dat je moet leren en zien of het iets voor je is om te doen of iets waar je goed in bent en als het dat niet is, dan probeer je iets anders.

Ik heb zoveel dingen geprobeerd door de jaren heen en sommige daarvan werken en sommige niet en dat maakt mij niets uit.
Ik blijf gewoon…eh… zolang als ik het kan blijven proberen – en het is meen ik James Altucher die zei dat je niet bang moet zijn om nieuwe dingen te proberen,
omdat het ergste dat je kan gebeuren nooit het slechtste scenario is. Je zult nooit meemaken je niet langer nieuwe ideeën kunt proberen, of je moet dood gaan - (..ze lachen..)

Maar met de meeste dingen zoals wanneer je denkt dat je iets creatiefs wilt doen, daar ga je door te experimenteren niet dood aan. Tenzij je wilt schilderen terwijl je aan het sky-diven bent met een erg kleine parachute of iets dergelijks!
Dat is duidelijk niet het slechtste scenario om iets creatiefs te proberen.
Als het dat wel is, dan is het wel een heel extreem soort van creativiteit. Maar dan wordt het waarschijnlijk een hele andere podcast (..lacht..)

Jelle: (..lacht…) Leuk! Gebruik je tools om productiever te worden en/of beter te leven?

Paul: Ja (..lacht..) mijn tool is ‘focus’. Mijn tool is: niet meer te gebruiken dat een ding tegelijk of juist proberen me te richten op meer dan een ding tegelijkertijd.

Want ik denk: Hoe meer je met je aandacht bent bij dat waar je aan werkt, – en ik zeg dit ook aan het eind van mijn boek ‘Everything I Know’ - hoe meer je aandacht
als een geschenk aan je werk kunt beschouwen.

Wat ik daarmee bedoel is dat, als je er klaar voor bent en je bent 100% gefocust op je werk en niet op iets anders, en je denkt niet aan de toekomst, aan resultaten of nog 50 andere dingen, of al die kleine rottige pop-ups op je scherm…. Als je je volledig focust op je werk dan is dat het grootste geschenk dat je kunt geven aan dat werk. Het is die focus en die aandacht.

Jelle: Je weerstand verslaan (zoals Steven Pressfield het noemde)….

Paul: (..lacht..) Precies.

Jelle: Op je gat zitten. Ja. Heel mooi. O.K. We gaan nu aan een round-up beginnen. Een paar korte vragen. Probeer er een quote voor te vinden, zoals toen we het over creativiteit hadden.

Paul: Dat is goed.

Jelle: Wat is advies nummer 1 voor iemand die zijn relaties wil verbeteren.

Paul: Werk eraan!

Jelle: Ja. Is dat het?

Paul: Ja, dat is het echt. Het doet er niet echt toe wat voor soort relatie het is. Tenzij je er aan werkt, gaat er niets gebeuren.

Jelle: Een quote van Alain de Botton, je weet wel, hij is van The School of Life.

Paul: O.K. ja.

Jelle: Ken je hem?

Paul: De naam komt me bekend voor, ja.

Jelle: O.K. hij zei op Twitter, ik denk dat het was ja: de beste manier om te genezen of lief te hebben is om een hoop tijd met iemand door te brengen. Dat is echt ‘cool’. Werk eraan en besteed er een heleboel tijd aan.

Jelle: Wat is je nummer 1 advies aan iemand die heel druk is met een heleboel stress?

Paul: Ik zou zeggen dat prioriteiten stellen de sleutel is. Mensen zijn alleen druk als ze de prioriteiten in hun leven verkeerd stellen.
Als je ‘nee’zegt tegen vanalles en je enkel richt op dat waar je je in feite op moet richten, dan is er genoeg tijd. Dat heb ik in mijn eigen leven ondervonden.

Jelle: Wat is jouw nummer 1 advies om eenvoudig te leven?

Paul: (…lacht..) Zeg gewoon ‘nee’tegen zoveel mogelijk.

Jelle: Ja. Wat inspireert je het meeste op dit moment?

Paul: De natuur! Ik ben pas verhuisd/ Ik woon nu zelfs dieper de bossen in dan daarvoor. En ik kan al die immense ceders nu zo vanuit mijn raam zien en dat inspireert me totaal.

Jelle: Wow. Blijf je daar wonen?

Paul: Ja

Jelle: O.K. Gefeliciteeerd!

Paul: Dank je!

Jelle: 3 Essentiële dingen. Als je die zou moeten kiezen, welke zouden dat dan zijn.

Paul: Het is bedroevend om te zeggen, maar een ervan zou absoluut mijn computer zijn. Dat is zeker. En een guitaar. En misschien een cirkelzaag.

Jelle: (..lacht..) voor de houten meubels.

Paul: Precies. Ik wil daar echt niet mee stoppen.

Jelle: 3 apps.

Paul: Ik ben daar eigenlijk niet zo voor. Eh.., waarschijnlijk iAwriter, Safari en Photoshop. Nogal saai, maar dat gebruik ik het meeste.

Jelle: Wat is iAwriter?

Paul: Eh.. dat is een ..wacht even . er is een website van: writer.pro

Jelle: Het is een tool om te schrijven?

Paul: Precies. Het is in feite een tool om je te focussen op schrijven, zodat je niets anders kunt doen dan schrijven en vanwege mijn ontwerpprogramma. Het houdt er niet van dat je je font, de kleuren of de indeling of wat dan ook verandert. Het laat je alleen maar schrijven in Markup en het scherm laat je alleen de woorden zien die je hebt geschreven en niets anders. Ik hou daarvan met schrijven en dat is ook waar ik alles in zet voor het eerste concept.

Jelle: O.K. Heb je Scrivener wel eens gebruikt?

Paul: Ik heb het geprobeerd. Maar er zitten zoveel mogelijkheden op,zoveel toeters en bellen.
Ik schrijf niet speciaal om een boek te publiceren. De manier waarop ik het doe is misschien langzamer en misschien inefficiënter, maar het is de manier waarop ik boeken van het begin naar het einde volg op het gebied van de software die ik gebruik.

Dat werkt voor mij het beste. Dus ik verander het echt niet. Ik schrijf het concept, dan zet ik het in Google Docs, zodat mijn redactie en ik er gelijktijdig aan kunnen werken en dan voer ik het in in InDesign of Pages of wat dan ook om er een PFE/ePub/Mobi van te maken.

Jelle: O.K. dus je zet het om van Pages naar ePub?

Paul: Ja, precies. Of, als ik meer design nodig heb, dan gebruik ik gewoon InDesign.
Maar als het gewoon tekst is dat gebruik ik meestal zoiets als de Apple Pages app en dan kan ik ePub omzetten in een Mobi-file of ik kan het omzetten naar een HTML en uploaden naar Kindle en dan maak ik de Mobi-file.
En dan hoef ik maar gewoon de Mobi-file te pakken en dan haal ik de kindle-file zo van Amazon.

Jelle: O.K. 3 boeken die je zou kiezen?

Paul: Oh, dat is wat. Ik ben bezig mijn Kindle hier te openen, want ik heb een stel goede boeken gelezen. Oh ja, 1Q84 van Haruki Murakami. Dat is waarschijnlijk mijn favoriete fictie- boek van vorig jaar.

Ik hou erg van ‘Trust me I’m lying’ van Ryan Holiday en dan van mijn vriend Jason
SurfrApp, die nu Jason Zook heet en die een boek schreef dat ‘Creativity for Sale’ heet en dat waarschijnlijk het eerste boek was dat ik vorig jaar las. Ik vond het echt, echt heel goed. Ik doe ook podcasts met hem om zo’n 50 andere dingen met hem te doen. Maar ik hou van zijn boek en ik had zoiets van; oh, sh.t, deze vent heeft heel wat goede dingen te melden en ik ga met hem aan het werk. Dus zo ging het: ik las zijn boek en toen dacht ik: O.K. nu ga je echt met hem werken.

Jelle: O.K. hij is nu in Hawaï, nietwaar?

Paul: Juist.

Jelle: Hij brengt daar een fijne tijd door met zijn vriendin.

Paul: Zijn vrouw, ja.

Jelle: O.K. Een van de boeken die je noemde. Is er een bij die je als eerste zou aanbevelen?

Paul: Ja, ik wil graag Ryan Holiday en ook Jason SurfrApp aan mensen aanbevelen die daar naar vragen.. Ryan is sinds meer dan 10 jaar een van mijn favoriete fictieschrijvers en zijn boeken zijn favoriet voor mij als tijdverdrijf.

Ik heb alleen een pauze nodig om over mijn werk te denken, omdat de boeken van Ryan Holiday en Jason Zook of SurfrApp of zoiets op de een of andere manier verband houden met het werk dat ik doe. Maar als ik een pauze inlas en in een heel ander universum kom, dan hou ik van boeken zoals die van Haruki Murakami. Ook ken ik Colin (Colin Wright) die in jouw audioshow is geweest. Zijn boeken zijn geweldig. In het bijzonder zijn fictieboeken. Colin schrijft fictieboeken.

Jelle: O.K. Welke daarvan?

Paul: The Trialogue die hij geschreven heeft.

Jelle: O.K. Ik moet zijn fictieboeken nog lezen. Ik ben meer gericht op non-fictie, maar misschien ga ik meer fictie lezen. Waarom niet?

Paul: Ja.

Jelle: 3 Muziek Albums

Paul: Oh man! Owen Beverly’s ‘Shooting the Bull’, Noah Gundersen’s ‘Ledges’en opdat ik mezelf niet hoef te schamen voor mijn hobby “Rainy Ghost’ van Mojave.

Jelle: Is dat de band waar je nog steeds in speelt?

Paul: Jazeker.

Jelle: Bijzonder. O.K. En dan een album waar je op het ogenblik vaak naar luistert en waar je echt gek op bent?

Paul: Laat eens even zien waar ik de laatste dagen naar geluisterd heb. Eh… ik meen dat ik naar Rose Ave (Roseave) heb geluisterd. Een ongelooflijke samenwerking tussen Dallas Green en Pink.. Het is meer een akoestisch album. Daar heb ik het meeste naar geluisterd in de afgelopen dagen.

Jelle: O.K., aan het eind van je social sabbatical?

Paul: Precies

Jelle: O.K. Dat was het, Paul! Nog een laatste vraag, gewoon om Tools Talk te verbeteren: wie zou jij in Tools Talk willen horen?

Paul: Jason, Jason Zook meteen.

Jelle: O.K. Jason. Hij verkocht zijn achternaam, nietwaar? Dat is het verhaal erachter.

Paul: Precies. Hij verkocht zijn achternaam totdat … Ik denk dat hij op 1 januari gewoon zijn achternaam veranderde in Zook, wat zijn familienaam is. Maar eerst was het Jasonheadsets.com twee jaar geleden en toen, vorig jaar, werd het Jason SurfrApp en nu is hij er wel klaar mee. Dus veranderde hij zijn achternaam in Zook. Ik meen dat dat de achternaam van zijn grootvader is.

Jelle: O.K. Vraag hem eens. Ik heb ook ‘Creativity for Sale’ gelezen, want ik luisterde naar de podcast die jullie gemaakt hebben en die vond ik echt goed. Dus voor mij was het een boek, zoals Seth Godin zei: Ga anders denken , “out of the box”, over marketing en het promoten van jouw dingen.
Hou jij van marketing en promoting?

Paul: Ja en nee. Ik denk dat ik niet houd van de manier waarop het gedaan wordt, alleen maar omdat het nu eenmaal moet als mensen voor zichzelf werken en denken dat ze de markt ook op een bepaakde manier alleen voor zichzelf hebben. Enkel en alleen omdat bepaalde experts zeggen dat dat de manier is waarop het moet gebeuren.

Eigenlijk doen Jason en ik – waarschijnlijk is Jason er nog beter in dan ik - ..maar Jason en ik…, de manier waarop wij aan marketing en promoting doen is echt iets wat bij ons past en wat nogal uniek is. Vooral in zijn geval. Niemand doet het zoals hij. Daarom mag ik hem zo graag.
Wat hij ook doet, het wordt gebracht door de lens van Jason. En ik zie dat zelf. Waarom ik marketing zo saai vind als ik het moet doen op de manier zoals sommige experts op internet zeggen dat je het moet doen. Als er van mij verwácht wordt dat ik het zo doe, dan heb ik zoiets van: Mèhè,.

Maar het vinden van de juiste manier die voor jou en je toehoorders werkt, dat is de beste manier om iets op de markt te brengen. O.K. ik was dat zo zat. En als ik alleen maar promoting doe, vind ik er ook niets aan. Maar als ik een manier vind om in verbinding te staan met mijn toehoorders, dan pas wordt het interessant. Dus, ik hou van mijn toehoorders.

Jelle: Ja. En dan een tijd vrij nemen. Een hele tijd…
Ik raak geïnspireerd door jouw social sabbatical en ik ben ook echt op zoek naar momenten dat ik mijn telefoon of apparaten op vliegtuigmode kan zetten . Ik zoek ook naar een manier meer te produceren en te creëren. Dus dankjewel voor de inspiratie en dank voor je tijd. Ik wens je veel geluk met alle nieuwe creatieve projecten. Ooh, aan wat voor project werk je op het ogenblik? Aan de cursus of misschien aan een nieuw boek?

Paul: Eh.., aan de cursus en aan de manier waarop Jason en ik het 2e seizoen van onze podcasts gaan promoten. Vermoedelijk niet in InvisibleOfficeHours. Het wordt heel anders dan de manier waarop anderen hun podcasts promoten. We sturen het volgende week de lucht in op 13 januari. Dus we werken aan een tamelijk omvangrijk iets, wat wel heel gaaf is om te lanceren en dan zien we wel hoe het gaat.

Jelle: O.K. Ja, jullie werken in seizoenen met de podcasts, nietwaar?

Paul: Ja, zo ongeveer als televisieshows zonder commercials…

Jelle: Veel geluk ermee en een fijne dag vandaag. Wat is precies de locatie waar jij je nu bevindt?

Paul: Ik zit op het zuidelijkste puntje van Vancouver Island.

Jelle: O.K. Ik wens je een geweldige dag in Vancouver. Echt heel fijn om met je gesproken te hebben..

Paul: Dank en succes!